منداییان یا صابئین که اطلاع دقیق و مستندی از پیشینه آنها دردست نیست خود را پیرو حضرت یحیی می‌دانند که نامش در متون مذهبی و تاریخی با تعمید گره خورده است. از‌همین‌رو، تعمید در آب‌‌جاری، همه ابعاد زندگی منداییان را دربرگرفته‌ است.

محل تمرکز منداییان ایران در مجاورت رود کارون در استان خوزستان است.

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اسمی از منداییان نیست و آنها برخلاف دیگر اقلیت‌های مذهبی (ارامنه، یهودیان و زرتشتیان) نماینده‌ای در مجلس ندارند. اما در قرآن از آنها به عنوان "اهل کتاب" نام برده شده و به همین سبب، مقام‌های جمهوری اسلامی تضادی با آنها ندارند.

شمار ایرانیان مندایی بین پنج تا ۱۰هزار نفر برآورد می‌شود. علاوه بر مهاجرت به خارج از ایران، دیگر عاملی که باعث کاهش جمعیت منداییان ایرانی شده، منع ازدواج آنها با غیرمنداییان است. مندایی‌بودن، همزمان به معنای تعلق‌داشتن به قوم مندایی، و اعتقاد به آیین این قوم است.

این عکس‌ها گوشه‌هایی از زندگی منداییان ایران را نشان می‌دهد، مردمی که در کنار رودخانه‌ها و نهرها به دنیا می‌آیند، تعمید داده‌می‌شوند، ازدواج می‌کنند و می‌میرند.