۹ دی ۱۳۹۱

دغدغه‌‌های کنش‌گران جلای‌ وطن‌کرده

نادیا العلی

نادیا العلی: «در فضایی که در آن جنسیت توسط بازیگران عرصه جنگ و اشغال به کار گرفته می‌شود و در جایی که جریان عامه [فرهنگ] به جای بهبود نابرابری‌های جنسیتی آن‌ها را تقویت می‌کنند، فمینیست‌ها و جنبش‌های زنان چه نقشی می‌توانند بازی کنند؟ وقتی جورج دبلیو بوش رئیس جمهور بود و درباره حقوق زنان درعراق صحبت کرد، واکنش عجیب و غریبی علیه حقوق زنان در عراق به وجود آمد. در حال حاضر هم هر چه‌قدر رئیس جمهور بیشتر درباره حقوق زنان در خاورمیانه حرف بزند، عکس‌العمل شدیدتری بین محافظه‌کاران در عراق و یا هر جای دیگر دنیا به‌وجود می‌آید. چون این تصور وجود دارد که این چیزی است که از بیرون تحمیل می‌شود یا مثلا انگیزه‌ای امپریالیستی پشت آن است. با این وجود همان‌طور که گفتم ممکن است دهه‌ها مبارزه برای حقوق زنان پشت آن وجود داشته باشد. از دهه‌های۴۰-۵۰ میلادی به این سمت فعالان حقوق زن، نقش بسیار مهمی در تحولات بازی کردند. آن‌ها تحصیل کرده بودند و جزو نیروی کار متخصص به شمار می‌آمدند. اما به محض آن که حقوق زنان بستری می‌شود که نشان می‌دهد تو در بستر اشغال به دنبال تمدن، آزادی و دموکراسی هستی، ناخودآگاه عکس‌العمل‌ها شدید می‌شود. و این متاسفانه چیزی است که در حال حاضر در بسیاری از کشورهای خاورمیانه از جمله عراق و فلسطین در حال رخدادن است.

سوالی که برای شما یعنی کسانی که در لندن و سن‌دیگو به دنبال حقوق زنان هستند به وجود می‌آید این است که ما چه باید بکنیم؟ آیا باید ساکت بنشینیم؟ این همان چیزی است که داشتم سعی می‌کردم برای شما توضیح بدهم. من در گروهی کار می‌کنم که این گروه در لندن است. ما شک داشتیم که آیا باید وارد مسائل زنان در عراق بشویم یا حضور ما ماجرا را بدتر می‌کند. برای همین صبر کردیم تا بسیاری از سازمان‌های زنان عراقی به ما گفتند که به کمک و حمایت ما احتیاج دارند. اما مشکل همین‌جا است. حرف من این نیست که ما نباید کاری بکنیم حرف من این است که اگر مسئله ما حقوق زنان است باید بسیار حواسمان باشد که کی و کجا وارد عمل بشویم.»

Reprint permission granted by Alternate Focus and Nadje Al-Ali

نظرات

کپچا
این سوال برای تشخیص این امر است که شما یک شخص بازدیدکننده هستید و از ارسال خودکار ایمیل‌های ناخواسته خودداری شود
Image CAPTCHA
حروفی را که در این تصویر آمده است، وارد کنید