۸ آبان ۱۳۹۱

مصرف بالای قرص ضدحاملگی در کمپین‌ انتخاباتی

سو تولسن راینهارت

bigstock.com Royalty Free Image

مترجم: نسیم گل‌کو

اولا، تا آن‌جا که من از [حرف‌های] دکترها می‌فهمم، [لقاح در حین تجاوز] خیلی نادر است. اگر تجاوز واقعی باشد، بدن زن روشی برای متوقف کردنش دارد. [ثانیا] اگر بناست مجازاتی در کار باشد، باید معطوف به تجاوزگر باشد و نه بچه‌ای که در اثر تجاوز تشکیل شده.

تاد اکن،‌ نماینده جمهوری‌خواه ایالت میسوری در مجلس، اگوست ۲۰۱۲1

در پرتو نظرات اخیر نماینده کنگره، تاد اکن، و در تلاش برای اطمینان بخشیدن به مردم آمریکا در خصوص حساسیت حزب جمهوری‌خواهان نسبت به مساله تجاوز،‌ من فکر می‌کنم ما نباید از لایحه‌ای بر ضد شیوه‌ای موثر برای جلوگیری از بارداری قربانیان تجاوز حمایت کنیم.

جکی کرتیس، جوانترین عضو کمیته انتخاباتی جمهوری‌خواهان، ۲۳ آگوست ۲۰۱۲، درباره پیشنهاد ممنوعیت جلوگیری اضطراری از بارداری2

مقدمه

نظراتی که تاد اکن در ۱۹ آگوست در مصاحبه‌اش با شبکه خبری محلی فاکس در ایالت میسوری بیان کرد، جدید نیستند. دیگران هم قبلاً چنین ادعاهایی درباره شیوه‌های باروری زنان مطرح کرده بودند. اما این نظرات باعث شد بحث بر سر سیاست تنظیم خانواده در کارزار انتخاباتی ۲۰۱۲ بالا بگیرد.

[...] بازار بحث بر سر سیاست‌های سقط جنین این روزها بیشتر از همیشه داغ است،‌ اما کسی فکر نمی‌کرد که این داغی به بحث پیشگیری سرایت کند. این موضوع اکثر شاهدان را به شدت متعجب کرده و حتی ممکن است انتظارات افراد در مورد نحوه پیشرفت انتخابات را تغییر دهد. نامزدهای جمهوری‌خواه ریاست‌جمهوری نه تنها مواضعی در حمایت از «طرفدار حیات جنین» گرفته‌اند، بلکه علیه حق پیشگیری از بارداری هم استدلال کرده‌اند. کمیته انتخاباتی جمهوری‌خواهان تا این لحظه به‌عنوان برنامه طرفدار حیات جنین «بدون استثناء» تاکید کرده و همچنین برای اولین بار به‌وضوح شیوه‌های جلوگیری اضطراری از بارداری مانند «قرص صبح روز بعد» را محکوم کرده است.

مجلس نمایندگان که اکثریت آن با جمهوری‌خواهان است و بسیاری از فرمانداران و یا قانون‌گذاران ایالتی جمهوری‌خواه اقداماتی بی‌سابقه برای قطع بودجه سازمان تنظیم خانواده که بزرگترین ارائه‌کننده خدمات بهداشتی- درمانی مربوط به باروری به زنان کم‌در‌آمد است، انجام داده‌اند.

[...] چگونه است که حقی که فرهنگ غالب، تقریبا ۵۰ سال پیش پذیرفته بود ناگهان چنین به شدت به چالش کشیده می‌شود؟ این حقی است که امروزه نود و نه درصد زنان در قید حیات آمریکایی که تا به حال ارتباط جنسی داشته‌اند، حداقل یک بار از آن استفاده کرده‌اند 3، از جمله نود و هشت درصد زنان بالقوه بارور کاتولیک که حداقل ماهی یک بار به کلیسا می‌روند؛ شصت و هشت درصد کاتولیک‌هایی که احتمال بارداری ناخواسته آنها بالاست و ۷۴٪ مسیحیان انجیلی که احتمال بارداری ناخواسته آنها بالاست از این هم فراتر می‌روند و به صورت منظم از یک روش بسیارموثر استفاده می‌کنند. این حقی است که در دو پرونده مهم دیوان عالی کشور به عنوان حقی اساسی مطرح شد. این حقی است که موسسه علم پزشکی،‌ که همه می‌دانند مقر فمینیست‌های رادیکال هم نیست، به‌عنوان صرفاً یکی از خدمات بهداشتی پیشگیرانه ضروری به رسمیت می‌شناسد.

[...] افراد مخالف حق پیشگیری از بارداری برای اعتبار بخشیدن به مخالفت خود راهی ندارند جز اینکه منازعات جاری درباره مسئله جلوگیری از بارداری را در قالب جنگ میان حقوق زنان و آزادی مذهبی تعریف کنند؛ این تنها قالبی است که به اندازه کافی گیرایی دارد. اما این که گروه‌های اجتماعی محافظه‌کار اصلاً تصور چنین مبارزه‌‌ای را به خود راه داده‌اند و این که به نظر می‌رسد گروه‌های ضد سقط جنین از سال ۲۰۱۰ چنان جای پای خود را در مسیر موفقیت‌ محکم احساس کرده‌اند که توانسته‌اند تجویز سیاست‌های خود را از منع سقط جنین تا منع جلوگیری اضطراری و هر نوع پیشگیری از بارداری به طور کلی بسط دهند، به وضوح نشانگر این امر است که نیروهای اجتماعی محافظه‌کار در ائتلاف جمهوری‌خواهان کاملاً دست بالا را دارند.

اما جسارت نفس‌گیر جمهوری‌خواهان در «بسط مواضع» خود در ارتباط با سیاست تنظیم خانواده ممکن است انتخابات ریاست جمهوری را نه به نفع جمهوری‌خواهان که به نفع دموکرات‌ها تغییر دهد. جامعه‌، که در سال‌های اخیر به نوعی در حال حرکت به سوی پذیرش سقط جنین در چارچوب قانونی اما محدود بوده است، ممکن است چنین جبهه‌گیری‌های جسورانه‌ای در مقابل حق پیشگیری را زیاده‌روی بداند. جوان‌ترین عضو کمیته انتخاباتی جمهوری‌خواهان، جکی کرتیس که ۲۲ سال بیشتر ندارد، قطعا با در نظر گرفتن همین نکته تلاش می‌کرد به حزبش یادآوری کند که اوباما نزد زنان جوان با تقریباً سی درصد اختلاف از رامنی پیش است و ترکیب اظهارنظرهای اکن - نماینده جمهوری‌خواه - و پیشنهاد جمهوری‌خواهان برای ممنوعیت جلوگیری اضطراری هم هیچ کمکی به کم کردن این فاصله ناشی از جنسیت نخواهد کرد. 4 پل رایان، معاون پیشنهادی رئیس جمهور در کمپ جمهوری‌خواه،‌ که بیش از هر چیز به خاطر طرح‌‌های بودجه و بهداشت و درمانش شهرت دارد نیز به صورت مداوم با تاد اکن و دیگران برای محدود کردن نه فقط حق سقط جنین که تعریف تجاوز و دسترسی به روش‌های پیشگیری، همکاری کرده است. دموکرات‌ها و گرو‌ه‌های زنان به شدت به دنبال معرفی چهره او به عنوان مبارزی علیه حقوق زنان هستند. . نیروهای محافظه‌کار هر چقدر هم در راستای اهداف خود بسیج شده‌‌باشند، با این اقدامات اخیرشان احتمالاً بیشتر به بسیج لیبرال‌ها و رأی ‌دهندگان میانه‌رو علی‌الخصوص زنان کمک‌ کرده‌اند،‌ چیزی که خود گروه‌های «طرفدار حق انتخاب» درانجام آن موفق نبوده‌اند.

در این مقاله بسیار کوتاه و مقدماتی من پیش از پرداختن به قدرت شگفت‌انگیز سیاست‌ تنظیم خانواده در مناسبات انتخابات، قصد دارم تاریخچه مختصری درباره سیر تحول حق پیشگیری از بارداری که البته حق مردان نیز هست، ارائه دهم. چه کسی می‌دانست که از میان این همه مسئله، پیشگیری از بارداری به یکی از مهم‌ترین مسائل کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا در قرن ۲۱ تبدیل می‌شود؟

کنترل باروری

تاریخ پیشگیری از بارداری قطعاً بسیار طولانی است. می‌دانیم که ۵۰۰۰ سال پیش زنان مصری اسفنج‌هایی آغشته به سرکه و مردان مصری کاندوم‌هایی از جنس کتان آغشته به سرکه یا شراب استفاده می‌کردند. گفته می‌شود در ونیز در دوران رنسانس، فاحشه‌ها گاهی اوقات از لاک لاک‌پشت به‌عنوان محافظ استفاده می‌کرده‌اند و این محافظ‌های طبیعی چون لاک‌ لاک‌پشت یا استخوان‌ در ژاپن هم استفاده می‌شده است. به نظر می‌رسد که انسان خیلی زود مفهوم پیشگیری از بارداری را متوجه شده‌است و از هر ابزاری که می‌توانسته برای کنترل باروری استفاده کرده است.

می‌توان برابری جنسی را در شیوه‌های جلوگیری با استفاده از محافظ تا حدودی مشاهده کرد، چرا که هم زنان هم مردان از آنها استفاده می‌کرده‌اند، گرچه شاید تبعات استفاده نکردن از آنها برای زنان به عنوان کسانی که می‌توانسته‌اند حامله شوند، بیشتر بوده است. از دهه ۶۰ میلادی با تولید اولین قرص‌های هورمونی پیشگیری از بارداری و در دهه ۸۰ میلادی با رشد ایدز، ما شاهد نوعی تغییر مسیر هستیم. محافظ‌های مردانه (کاندوم) گرچه البته هنوز روش‌های پیشگیری از بارداری به حساب می‌آیند، اما تاکید بر آنها به عنوان محافظ‌ در مقابل بیماری و نه باروری افزایش یافته‌است. با توجه به این‌که قرص‌های هورمونی یا انواع دیگر روش‌های پیشگیری دارویی برای زنان ممکن است و نه برای مردان، هر چه جز کاندوم و وازکتومی تقریباً منحصرا به «مساله زنان» تبدیل شده است.

به جای تولید بچه‌های بیشتر به فکر تولید سیاست‌هایی باشید که به بچه‌های بیشتر می‌انجامند!

فینیست‌ها،‌ هم‌چون ضدفمینیست‌ها، قطعاً پیشگیری از بارداری را مسئله زنان دانسته‌اند. حق زنان مبتنی بر پیشگیری از بارداری،‌ حقی چنین خصوصی و شخصی، تقریباً همیشه به عنوان حقی عمومی هم دیده شده است. دولت‌ها‌ یا بین موضع مشوق زاد و ولد بیشتر و موضع طرفدار کنترل باروری در نوسان بوده‌اند و یا هر دو موضع را همزمان اتخاذ کرده‌اند.

پیش‌روی‌ها و عقب‌نشینی‌های حقوق زنان را نیز می توان با پیش‌روی‌ها و عقب‌نشینی‌های پیشگیری از بارداری مرتبط دانست. در حالی‌که جنبش حق رأی زنان تازه داشت به عنوان یک جنبش اجتماعی مطرح می‌شد، قانون منع فروش و جابه‌جایی قرص‌های پیشگیری از بارداری به تصویب رسید. هنگامی که جنبش حق رأی زنان به‌منصه ظهور رسید، مارگارت سنگر به خاطر باز کردن یک کلینیک تنظیم خانواده تهدید به زندان شد. وقتی موج دوم جنبش زنان رو به افول رفته بود ‌و بسیاری فمینیسم را مرده می‌پنداشتند، نماینده اداره امور دارو و مواد غذایی آمریکا دانسته‌های علمی را نادیده گرفت تا با تسلیم در برابر گروه‌های مخالف سقط جنین فروش بدون نسخه قرص جلوگیری اضطراری را ممنوع کند.

با وجود این تلاطمات، همان‌طور که پیش‌تر گفتم، از نظر فرهنگی به طور کلی (و از نظر نود و نه درصد زنان آمریکایی) پیشگیری از بارداری پذیرفته شده و به‌کار‌گرفته‌ شده‌‌است . با توجه به نیرو و انرژی محافظه‌کاران اجتماعی تازه‌نفس و بی‌خیالی رأی ‌دهندگان جوان، شاید باید برای سرایت تکان‌دهنده سیاست سقط جنین به کنترل باروری در سال ۲۰۱۰ آماده می‌بودیم، اما نبودیم.

قانون مراقبت‌های پزشکی کم‌هزینه:
اجباری کردن دسترسی به شیوه‌های پیشگیری از بارداری

تصویب قانون حمایت از بیمار و مراقبت‌های پزشکی کم‌هزینه در سال ۲۰۱۰ نشان داد که تغییری در شیوه نگرش نسبت به ارائه خدمات بهداشتی-درمانی شماری از زنان پدید آمده است، چرا که این قانون در را به روی تعریف گسترده‌ای از دو مفهوم «مزایای بهداشتی-درمانی ضروری» و «خدمات پیشگیرانه» باز کرد.

[...] به نظر نمی‌رسد که موسسه علم پزشکی در گزارشش با عنوان «خدمات کلینیکی پیشگیرانه برای زنان» بحث جنجال‌برانگیزی را که با در نظر گرفتن داروهای پیشگیری از بارداری به عنوان خدمات پیشگیرانه درمی‌گرفت، پیش‌بینی کرده باشد.

[...] از هیچ کجای گزارش برنمی‌آید که این کمیته حتی احتمال می‌‌داده که عده‌ای خدمات پیشگیری از بارداری را در تعارض با آزادی‌های مذهبی ببینند.

موضع موسسه علم پزشکی مبنی بر این‌که پیشگیری از بارداری باید به عنوان یکی از خدمات بهداشتی پیشگیرانه توصیه‌شده، تحت قانون مراقبت‌های پزشکی کم‌هزینه در نظر گرفته شود، جای تعجب نداشت. ولی ظاهرا به هر ترتیب بعضی‌ها را خیلی تعجب‌زده کرد. وزیر بهداشت وقت، حکمی موقت صادر کرد که در پیروی از قانون قبلی، تعریفی محدود و مشخص از «نهادهای مذهبی» داشت: تنها نهادهایی که مأموریتشان مشخصا ترویج و آموزش مذهب است «نهاد مذهبی» شمرده می‌شدند. 5این قانون حق نهادهای مذهبی را که بر اساس عقایدشان مخالف پیشگیری از بارداری بودند به رسمیت می‌شناخت، اما موضع دولت اوباما مبنی بر مشخص کردن محدوده آنچه «نهاد مذهبی» محسوب می‌شود بلافاصله فریاد اسقف‌های کاتولیک،‌ برخی گروه‌های پروتستان و حتی بعضی کارمندان سکولار را که پیشگیری از بارداری را در تعارض با باورهای‌شان می‌دیدند، درآورد. دولت (احتمالاً برای حفظ بخش مهمی از رأی ‌دهندگان دموکرات) محکم بر سر این شرط تعیین‌شده ایستاد که عملا همه به جز کلیساها موظفند بیمه‌ای به کارمندان‌شان ارائه دهند که خدمات پیشگیری از بارداری را پوشش دهد، اما اظهار آمادگی کرد که به نحوی با کارفرمایانی که به دلایل مذهبی با پیشگیری از بارداری مخالف بودند به توافق برسد.

دستور نهایی دولت در فوریه ۲۰۱۲ یک «محدوده حفاظت‌شده» به وجود آورد که در آن کارفرمایانی که به دلایل مذهبی مخالف پیشگیری بودند همچنان می‌بایست بیمه‌ای به کارمندان خود ارائه کنند که خدمات پیشگیری را پوشش دهد اما مجبور نبودند هزینه‌ای بابت این خدمات به شرکت‌های بیمه بپردازند (زنان تحت پوشش بیمه هم که از قبل قرار نبود هزینه‌ای بابت این خدمات بپردازند). تابستان امسال دولت اعلام کرد که در قانون‌گذاری‌های آینده تدبیر مشابهی هم برای کارفرمایانی که خودشان کارمندانشان را بیمه می‌کنند خواهد اندیشید. 5

فعالان جمهوری‌خواه این راه حل را «برگ انجیر»ی برای پوشاندن طرح شرم‌آور دولت نامیده‌اند. حتی برخی دموکرات‌های مطرح کاتولیک از این طرح ناخشنود بوده‌اند. اسقف‌های کاتولیک و بسیاری افراد و کارمندان علیه آن اقامه دعوی کرده‌اند. عجیب‌تر آن‌که هفت ایالت فلوریدا، میشیگان، نبراسکا، اوهایو، اوکلاهاما، کارولینای جنوبی و تگزاس هم چنین کاری کرده‌اند. اعتراضات این ایالت‌ها مشخصاً مذهبی نیست، بلکه آن‌ها این قانون را خلاف قانون اساسی ‌دانسته‌اند؛ چرا که تنها گروه‌های مذهبی‌ای را معاف می‌کند که به پیروان آیین خودشان خدمات ارائه می‌دهند و نه هر گروه مذهبی را. وارن نیوبورن، قاضی محلی ایالت نبراسکا، دعاوی ایالتی را رد کرده‌است. هنوز باید منتظر نتیجه باقی دعاوی باشیم اما ای‌سی‌ال‌یو، که معمولا به‌عنوان نهادی مدافع آزادی‌ مذهبی شناخته می‌شود، قویاً اعلام کرده که این قانون مطابق قانون اساسی است و تجاوز به آزادی مذهبی محسوب نمی‌شود.6

در حالی که دعاوی موجود تحت بررسی هستند یا مثل مورد هفت ایالت نامبرده رد شده‌اند، این جدل باعث شکل گرفتن سناریوهایی دور از ذهن شده است؛ از این‌که راش لیمبا، ساندرا فلوک دانشجوی دانشگاه جورج‌تاون را به خاطر این‌که گفته بود او و دیگر دانشجویان جورج‌تاون به خدمات پیشگیری از بارداری احتیاج دارند «فاحشه» خطاب کرده بود تا اظهارات تاد اکن مبنی بر این‌که بدن زن در شرایط تجاوز «واقعی» راهی برای توقف بارداری دارد.

نتیجه‌گیری:چه کسی فکرش را می‌کرد که پیشگیری از بارداری به متغیری اساسی در انتخابات ۲۰۱۲ تبدیل شود؟ آیا این روند ادامه خواهد داشت؟

[...] پرسش اساسی این است که آیا تحولات اخیر قابلیت بسیج رأی ‌دهندگان دموکرات را خواهد داشت؟ آیا سر تکان‌دادن‌ها و غرولند‌های اندی بوروویتز و اسیتیون کلبر به اشتیاقی مجدد برای مشارکت اجتماعی بدل خواهد شد؟ جوانان طرفدار اوباما در سال ۲۰۰۸، در سال ۲۰۱۰ زحمت رأی دادن را به خود ندادند. سطح مشارکت آنان در انتخابات از انتخابات قبلی تا بعدی بیش از ۲۰ درصد کاهش داشته است. «زنان» به عنوان یک گروه اجتماعی برای اولین بار در ۳۰ سال گذشته، در سال ۲۰۱۰ به جمهوری‌خواهان رأی دادند، چرا که رأی ‌دهندگان همه زنان سفیدپوست، متأهل و محافظه‌کار بودند و نه آن انبوه رأی ‌دهندگان چندزبانه زن که بیش از یک نسل بود شکاف‌های جنسیتی در الگوی رأی‌دهی را به نفع دموکرات‌ها رقم زده ‌بودند.

محافظه‌کاران اجتماعی تی‌پارتی که بسیج شدند و رأی دادند، با اعتماد به نفس برنامه‌ای فوق‌العاده گسترده را در مورد بهداشت باروری دنبال کرده‌اند؛ نه تنها ممنوعیت سقط جنین، بلکه ظاهرا ممنوعیت دسترسی به شیوه‌های پیشگیری از بارداری. آیا این برای رأی‌دهندگان مستقل از هر دو جنس، رأی‌دهندگان جوان که در سال ۲۰۰۸ به جانب حزب دموکرات سرازیر شدند، ولی زنان سرخورده ولی همچنان طرفدار حزب دموکرات‌ در سنین مختلف روشن است؟ هر کدام از کارزارهای انتخاباتی برای این‌که رقابت بر سر تنظیم خانواده را به نفع خود تمام کند چه خواهد کرد؟

«حقوق» چون یک جزیره مرجانی‌ست: با گذشت زمان باید مقدار بیشتری از آنها بر هم انباشت شوند، نه اینکه همان‌ها هم که هستند فرسایش یابند و از بین بروند. چه شد که کنترل باروری، حقی چنین اساسی، تبدیل به استثنائی بالقوه از این قاعده شد؟ این باید برای متفکران از رمق‌افتاده حوزه‌های سیاست‌ جنسیت و سیاست‌ بهداشت و سلامت هم انگیزه‌ای برای تحرک باشد.

Republicans and Democrats have different approach to the female body, especially health issues related to pregnancy, contraception and abortion. This piece by Sue Tolleson-Rinehart, a researcher and professor public health at the University of North Carolina, discusses the importance of U.S. 2012 electoral politics on American women’s bodies, specifically around contraception and the Republican party's politicizing of women’s bodies.

Women's Rights and the Politics of Health: Contraception, Health Reform, and the 2012 Election (2012). APSA 2012 Annual Meeting Paper: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2107356. Reprinted by permission from Sue Tolleson-Rinehart

نظرات

کپچا
این سوال برای تشخیص این امر است که شما یک شخص بازدیدکننده هستید و از ارسال خودکار ایمیل‌های ناخواسته خودداری شود
Image CAPTCHA
حروفی را که در این تصویر آمده است، وارد کنید